نحوه شستشوی کش DNS

اکتبر 17، 2025 By نیک اندرسون بدون نظر دقیقه 10

آیا تا به حال با مشکلی مواجه شده‌اید که یک وب‌سایت به درستی بارگذاری نمی‌شود، یا در دیدن نسخه قدیمی یک صفحه گیر کرده‌اید؟ در این مواقع است که دانستن نحوه‌ی خالی کردن DNS یا پاک کردن حافظه‌ی نهان DNS مفید واقع می‌شود. افراد اغلب برای حل این مشکلات، عباراتی مانند «flushdns»، «dns flush»، «dns cache clear» و «dns cache» را جستجو می‌کنند. blog نحوه‌ی پاک کردن حافظه‌ی پنهان DNS را توضیح می‌دهد و شما را در مراحل مختلف در دستگاه‌ها و تنظیمات مختلف راهنمایی می‌کند. اگر در حال تایپ کردن در مورد نحوه‌ی پاک کردن DNS، پاک کردن حافظه‌ی پنهان DNS، نحوه‌ی پاک کردن حافظه‌ی پنهان DNS، دستور پاک کردن dns flush یا پاک کردن حافظه‌ی پنهان DNS در کروم هستید، همینجا بمانید. ما موارد ضروری را پوشش خواهیم داد، راه‌حل‌های عملی را ارائه خواهیم داد و مطمئن می‌شویم که برای حل این مشکلات بدون دردسر آماده هستید. پاک کردن DNS یک ترفند پیچیده نیست. این یک تنظیم مجدد سریع است که اتصال شما را به حالت عادی برمی‌گرداند.

توجه داشته باشید:شما می‌توانید به راحتی با اجرای دستور ipconfig/flushdns در خط فرمان ویندوز، کش DNS خود را پاک کنید. این کار پس از استفاده از VPN مانند ... توصیه می‌شود. FastestVPN برای اطمینان از اینکه از DNS امن آن استفاده می‌کنید و نه از یک DNS ذخیره شده و بالقوه ناامن. 

DNS را به عنوان سیستمی در نظر بگیرید که نام وب‌سایت‌ها را به اعدادی تبدیل می‌کند که کامپیوتر شما می‌تواند از آنها استفاده کند. گاهی اوقات، اطلاعات ذخیره شده قدیمی یا بهم ریخته می‌شوند و منجر به سردردهای آنلاین می‌شوند. یک دستور ساده‌ی flush DNS آخرین جزئیات را از سرورها دریافت می‌کند و این بهم ریختگی را برطرف می‌کند. ما بررسی خواهیم کرد که چرا این موضوع مهم است، چگونه شروع شد و مراحل عملی برای سیستم‌های مختلف را شرح خواهیم داد. به علاوه، به موارد اضافی مانند مزایای امنیتی و زمان انجام منظم آن خواهیم پرداخت.

حافظه نهان DNS واقعاً به چه معناست؟

قبل از اینکه به نحوه پاک کردن حافظه پنهان DNS بپردازیم، بیایید توضیح دهیم که این کار شامل چه مواردی می‌شود. دستگاه شما یک لیست کوتاه مدت از جستجوهای اخیر وب‌سایت‌ها را نگه می‌دارد که به آن حافظه پنهان DNS می‌گویند. وقتی به یک سایت مراجعه می‌کنید، به جای اینکه هر بار از سرورهای دوردست سوال بپرسد، ابتدا این لیست را بررسی می‌کند. این کار در هر بازدید، ثانیه‌ها صرفه‌جویی می‌کند و باعث می‌شود همه چیز سریع‌تر پیش برود.

این ایده به سال‌های اولیه اینترنت برمی‌گردد. در دهه ۱۹۸۰، شخصی به نام پاول موکاپتریس DNS را برای آسان‌تر کردن مرور وب ارائه داد. ذخیره‌سازی (caching) برای کاهش ترافیک و افزایش سرعت اضافه شد. اکنون، هر گجتی از لپ‌تاپ گرفته تا تلفن، حافظه پنهان (cache) مخصوص به خود را دارد، چه سیستم اصلی باشد و چه فقط یک مرورگر مانند کروم.

چه چیزهایی در آنجا وجود دارد؟ مواردی مانند نام سایت‌ها، آدرس‌های IP آنها و مدت زمان به‌روزرسانی آنها که با نام TTL شناخته می‌شود. یک سایت بزرگ مانند Amazon.com را در نظر بگیرید؛ ممکن است مرتباً به‌روزرسانی شود، بنابراین TTL کوتاه می‌ماند. اما اگر سایتی سرور خود را تغییر دهد، حافظه پنهان قدیمی شما به سرور اشتباهی اشاره می‌کند و پیام‌های خطا دریافت می‌کنید. اینجاست که پاک کردن حافظه پنهان DNS وارد عمل می‌شود و آن را برای شروعی تازه پاک می‌کند.

کلماتی مانند DNS cache و flushdns به این نقطه ذخیره‌سازی اشاره دارند. حافظه‌های پنهان می‌توانند در طول روز با انبوهی از ورودی‌ها انباشته شوند و به هم ریخته شوند. پاکسازی فقط به معنای آزاد کردن فضا نیست؛ بلکه به معنای به‌روز نگه داشتن لینک‌های شماست. حافظه‌های پنهان در دو جبهه کار می‌کنند: تحلیل‌گر کل سیستم و برنامه‌هایی مانند مرورگرها. دانستن اینکه تقسیم‌بندی به هدف قرار دادن راه‌حل مناسب کمک می‌کند.

بیایید بیشتر در مورد چگونگی ارتباط این موضوع با بخش‌های بزرگتر شبکه صحبت کنیم. روتر یا ارائه‌دهنده اینترنت شما نیز حافظه پنهان (cache) را ذخیره می‌کند، اما برای رفع مشکلات خانگی، به دستگاه خود بچسبید. با این حال، اگر مشکلات همچنان ادامه داشت، به لایه‌های دیگر نگاهی بیندازید، شاید بهتر باشد روتر را مجدداً راه‌اندازی کنید تا DNS آن پاک شود. واقعاً جالب است: من افرادی را دیده‌ام که این موضوع را نادیده می‌گیرند و در تنظیمات به دنبال ارواح می‌گردند، اما در نهایت متوجه می‌شوند که روتر مقصر بوده است.

در گذشته، DNS ساده بود و تغییرات کمتری داشت، بنابراین پاک کردن آن مسئله‌ی مهمی نبود. اکنون که سایت‌ها دائماً برای متعادل‌سازی بار یا امنیت، IPها را تغییر می‌دهند، دانستن این موضوع ضروری است. واقعیت جالب: برخی مطالعات، اشکالات DNS را عامل یک چهارم از کل کندی‌های وب می‌دانند. این را درک کنید و از بقیه جلوتر باشید.

چه زمانی و چرا ریست کردن کش DNS مفید است؟

بنابراین، چرا باید نگران چگونگی پاک کردن حافظه پنهان DNS باشیم؟ عمدتاً برای از بین بردن مشکلات اتصال. فرض کنید یک سایت آدرس خود را به‌روزرسانی می‌کند، اما دستگاه شما به آدرس قدیمی چسبیده است، پاک کردن بلافاصله اطلاعات جدید را دریافت می‌کند. این مشکل پس از جابجایی دامنه‌ها یا تغییر تنظیمات میزبان ظاهر می‌شود.

از نظر حریم خصوصی، اگر کسی به اطلاعات شما دسترسی پیدا کند، این اطلاعات ذخیره شده می‌توانند تاریخچه بازدید شما را لو بدهند. یک پاک‌سازی سریع DNS این اطلاعات را پاک می‌کند و به شما یک فضای آنلاین تمیزتر می‌دهد. با توجه به هک‌ها و ردیابی‌های احتمالی در همه جا، این یک حرکت کوچک اما هوشمندانه است.

سرعت هم افزایش می‌یابد. ورودی‌های بد باعث کند شدن یا قطع شدن‌های تصادفی می‌شوند. پاک کردن حافظه پنهان می‌تواند مرور شما را بهبود بخشد. متخصصان فناوری از آن به عنوان مرحله اول اشکال‌زدایی، مانند راه‌اندازی مجدد شبکه شما، استفاده می‌کنند.

تصور کنید: در مرورگر خود هشدار «قطع اینترنت» دریافت می‌کنید، یا ایمیل‌ها به دلیل قدیمی بودن سوابق ایمیل، برگشت می‌خورند. یا در حال تغییر یک سایت هستید و باید تغییرات را همین الان ببینید، نه بعداً، یک flushdns تضمین می‌کند که شما در حال مشاهده‌ی تغییرات واقعی هستید.

آیا همیشه به آن نیاز دارید؟ خیر، ورودی‌ها طبق TTL خود به خود محو می‌شوند. اما وقتی عجله دارید، یک راهنما در مورد نحوه پاک کردن DNS بسیار مفید است. معایب؟ تقریباً هیچ کدام، فایل‌ها یا تنظیمات شما را از بین نمی‌برد. شاید یک تأخیر کسری از ثانیه هنگام درخواست مجدد وجود داشته باشد، اما همین است.

با نگاهی به گذشته، کاربران اولیه وب با تنظیمات استاتیک سر و کار داشتند، بنابراین مشکلات مربوط به حافظه پنهان (cache) نادر بود. با نگاهی سریع به زمان حال، با همه چیز پویا، این موضوع در میزهای کمک (help desks) امری عادی است. داده‌های سایت‌های پشتیبانی نشان می‌دهد که مشکلات DNS انبوهی از شکایات کاربران را تشکیل می‌دهد که اغلب با یک پاک کردن ساده برطرف می‌شود.

بیایید به موارد خاص فکر کنیم. در دفاتری که شبکه‌های مشترک دارند، حافظه پنهان قدیمی یک نفر می‌تواند به بیرون درز کند. یا در طول رویدادهای بزرگی مانند انقضای دامنه، پاک کردن حافظه از خرابی جلوگیری می‌کند. حتی گیمرها از آن برای کاهش تأخیر در مسابقات آنلاین استفاده می‌کنند، جایی که هر میلی‌ثانیه مهم است.

زاویه امنیتی: بدافزارها گاهی اوقات حافظه‌های پنهان را مسموم می‌کنند تا شما را به صفحات جعلی هدایت کنند. پاک کردن منظم حافظه پنهان DNS این کار را خنثی می‌کند، به خصوص با ابزارهایی که دستکاری را بررسی می‌کنند. برای محافظت بیشتر، آن را با VPN ترکیب کنید.

گام به گام برای تنظیم مجدد DNS در ویندوز

ویندوز، پاک کردن DNS را ساده می‌کند، به همین دلیل است که کاربران به دنبال دستور DNS flush هستند. با دسترسی ادمین، خط فرمان را باز کنید، روی Start کلیک کنید، cmd را تایپ کنید، Ctrl+Shift را نگه دارید و Enter را بزنید. عبارت ipconfig/flushdns را وارد کنید و Enter را بزنید. پیغامی نمایش داده می‌شود که کش پاک شده است. این دستور، کش DNS سیستم را در یک چشم به هم زدن پاک می‌کند. 

ادامه دهید: برای به‌روزرسانی آدرس IP خود، ipconfig/release then/renew را امتحان کنید. ipconfig/registerdns را برای همگام‌سازی مجدد با سرورها اضافه کنید. این روش در اکثر نسخه‌های ویندوز، از نسخه ۱۱ تا ۷ با تغییرات جزئی، کار می‌کند. سرورها نیز از همین روش پیروی می‌کنند. از حالت ادمین صرف نظر کنید زیرا شما را مسدود می‌کند. اشتباهات تایپی مانند فراموش کردن علامت اسلش نیز شما را به اشتباه می‌اندازد. 

کاربران حرفه‌ای، Clear-DnsClientCache پاورشل را برای اسکریپت‌ها بررسی کنید. در تنظیمات بزرگ، ممکن است سیاست‌ها آن را قفل کنند، اما تنظیمات خانگی رایگان هستند. پس از پاک کردن، یک سایت را پینگ کنید تا بررسی کنید که آیا داده‌های جدید را دریافت می‌کند یا خیر. فایل‌های دسته‌ای این کار را خودکار می‌کنند: یک فایل .bat با دستورات ایجاد کنید و هفتگی آن را اجرا کنید. توسعه‌دهندگان آن را برای آزمایش محلی دوست دارند. 

ویندوز DNS را برای ماندگاری بیشتر، در حافظه و گاهی اوقات روی دیسک ذخیره می‌کند. پاک کردن هر دو را شامل می‌شود، اما اگر دستورات ناموفق باشند، راه‌اندازی مجدد نیز همینطور است. اگر از Wi-Fi استفاده می‌کنید، تنظیمات آداپتور ممکن است جداگانه ذخیره شوند؛ برای تنظیم مجدد کامل، اتصال را غیرفعال یا فعال کنید. 

افسانه‌های رایج شامل این است که پاک‌سازی تمام مشکلات اینترنت را حل می‌کند. نه، اما شروع خوبی است. برای پاک‌سازی عمیق‌تر، آن را با netsh winsock reset جفت کنید. ابزارهایی مانند DNS Jumper دکمه‌هایی برای پاک‌سازی ارائه می‌دهند که برای افراد غیرفنی مفید است. یا آن را در Task Scheduler برای اجرای خودکار پس از به‌روزرسانی‌ها، زمانی که حافظه‌های پنهان اغلب دچار مشکل می‌شوند، اسکریپت کنید. 

تنظیم مجدد DNS در macOS

برای مک، نحوه پاک کردن حافظه پنهان DNS به معنای زمان ترمینال است که بسته به نسخه متفاوت است. ترمینال را از Utilities اجرا کنید. در نسخه‌های جدیدتر مانند Sonoma، عبارت sudo dscacheutilflushcache; sudo killall -HUP mDNSResponder را تایپ کنید. رمز عبور را وارد کنید و تمام. 

macOS قدیمی‌تر؟ Sudo killall -HUP mDNSReponder ممکن است آن را تمام کند. killall کنترل‌کننده DNS را بدون راه‌اندازی مجدد کامل، مجدداً راه‌اندازی می‌کند. پس از آن، ممکن است یک وقفه کوتاه در اتصال احساس کنید، اما می‌گذرد. ​​پس از آن، ممکن است یک وقفه کوتاه در اتصال احساس کنید، اما می‌گذرد. ​​برای تنظیمات فعلی به scutil –dns نگاهی بیندازید. سیلیکون اپل؟ همان مراحل. اگر خراب شد، املای کلمات را دوباره بررسی کنید یا sudo. شبکه شده؟ در مرحله بعد روتر را پاک کنید. macOS از ریشه‌های یونیکس الهام گرفته شده و چندپخشی را برای اشتراک‌گذاری آسان اضافه می‌کند. پاک کردن همه چیز را همگام نگه می‌دارد. 

macOS فعالیت DNS را ثبت می‌کند؛ برنامه Console را برای بررسی خطاها پس از پاکسازی بررسی کنید. اگر کدنویسی می‌کنید، ابزارهایی مانند dnsmasq در مک امکان ذخیره‌سازی سفارشی را فراهم می‌کنند، اما دستورات پاکسازی با آن سازگار می‌شوند. پس از اینکه Time Machine به رفع عدم تطابق‌ها می‌پردازد، رفع مشکلات پاکسازی را در حافظه پنهان ذخیره می‌کند. یا با چندین شبکه، مانند محل کار/خانه، ورودی‌های قدیمی می‌توانند باعث سردرگمی شوند. 

گزینه‌های رابط کاربری گرافیکی؟ هیچ کدام داخلی نیستند، اما برنامه‌هایی مانند CleanMyMac دکمه‌های خالی کردن را دارند. برای حرفه‌ای‌ها، از طریق cron jobs خودکارسازی کنید، اگرچه macOS ترجیح می‌دهد راه‌اندازی شود. فایروال‌های macOS ممکن است DNSهای عجیب و غریب را مسدود کنند، اما خالی کردن هرگونه اطلاعات از دسترس خارج شده را پاک می‌کند. قبل از مرور حساس از آن استفاده کنید. 

پاک کردن DNS لینوکس برای نسخه‌های مختلف

لینوکس تنوع زیادی دارد، بنابراین پاکسازی DNS به نوع و تنظیمات شما بستگی دارد. اوبونتو با systemd؟ sudo systemd-resolve –flush-caches. با –statistics بررسی کنید. فدورا؟ resolvectl flush-caches اگر systemd وجود دارد. کاربران Dnsmasq: سرویس را با /etc/init.d/dnsmasq restart مجدداً راه‌اندازی کنید. آرچ؟ دستگاه nmcli همه چیز را برای NetworkManager دوباره اعمال می‌کند. resolv.conf را بررسی کنید یا از resolvectl status برای شناسایی resolver خود استفاده کنید. با nscd سفارشی کنید: sudo nscd -i hosts در صورت نصب بودن.

بدون sudo؟ خطای مجوزها. سرویس اشتباه؟ به دنبال سرویس مناسب باشید. لینوکس از BIND الهام گرفته شده است، اما ابزارهای محلی آن را ساده کرده‌اند. سرورها برای ترافیک به این نیاز دارند؛ رکوردهای قدیمی باعث از بین رفتن زمان روشن بودن سیستم می‌شوند. توزیع‌هایی مانند Mint از Ubuntu تقلید می‌کنند، اما کانتینرهایی مانند Docker حافظه‌های پنهان مخصوص به خود را دارند که به طور جداگانه درون آنها خالی می‌شوند. پس از به‌روزرسانی‌های هسته، resolverها به طور عجیبی مجدداً راه‌اندازی می‌شوند و پس از بوت شدن خالی می‌شوند. یا در ماشین‌های مجازی، حافظه‌های پنهان میزبان/مهمان با هم تداخل دارند.

Bash برای تخلیه سریع داده‌ها، نام‌های مستعاری مانند alias flushdns='sudo systemd-resolve –flush-caches' دارد. متخصصان DevOps آن را برای ناوگان‌ها به Ansible منتقل می‌کنند. مزایای متن‌باز: وصله کردن resolverها برای TTLهای سفارشی، اما تخلیه همچنان در هسته باقی می‌ماند. 

ترفندهای کاربردی برای حذف DNS در اندروید

در اندروید نمی‌توان حافظه پنهان DNS را مستقیماً پاک کرد، اما راه‌حل‌هایی وجود دارد که این کار را انجام می‌دهند. حالت هواپیما را روشن/خاموش کنید، نیم دقیقه صبر کنید. این کار شبکه‌ها را ریست می‌کند و حافظه پنهان را حذف می‌کند. راه‌اندازی مجدد نیز به همین ترتیب عمل می‌کند. برای هر برنامه: تنظیمات > برنامه‌ها > یکی را انتخاب کنید > فضای ذخیره‌سازی > پاک کردن حافظه پنهان. 

کروم اندروید: حریم خصوصی > پاک کردن داده‌ها > حافظه پنهان. 

روت شده؟ ترمینال با ndc resolver flushdefaultif از طریق ADB. اندروید به ازای هر اتصال کش می‌کند، بنابراین Wi-Fi را روی sidestep قرار دهید. در آخرین نسخه‌ها، در تنظیمات شبکه، private DNS را فعال یا غیرفعال کنید. بعد از VPN استفاده کنید، مثلاً FastestVPN تعویض یا تغییر وضعیت داده‌ها.

روش‌های به‌روزرسانی DNS در iOS

مانند اندروید، در آیفون امکان پاک کردن مستقیم حافظه پنهان DNS وجود ندارد. دکمه حالت هواپیما این کار را انجام می‌دهد، مرکز کنترل، روشن، صبر، خاموش. همچنین روشن/خاموش کردن با دکمه پاور. سافاری: تنظیمات > سافاری > پاک کردن تاریخچه/داده‌ها. iOS جدید: حریم خصوصی بیشتر، اما تنظیمات دستی کمتر. 

تنظیمات شبکه را ریست کنید- عمومی > ریست > شبکه (اطلاعات وای‌فای را از دست می‌دهد). iOS برای استفاده در حال حرکت سریع منقضی می‌شود، اما مشکل سرعت پاک‌سازی برطرف شده است. iCloud مقداری از DNS را برای هر دستگاه همگام‌سازی می‌کند. با eSIM، تغییر اپراتور مورد نیاز است. تعداد کمی از آنها پاک‌سازی را ارائه می‌دهند، اما مرورگرهایی مانند فایرفاکس دارای پاک‌سازی داخلی هستند. 

پاک کردن DNS مخصوص کروم با هدف قرار دادن مرورگر

مشکلات مرورگر؟ برای پاک کردن حافظه پنهان DNS کروم، به chrome://net-internals/#dns بروید، روی Clear host cache کلیک کنید. در زیر #sockets، عبارت Flush sockets را اضافه کنید. این کار حافظه پنهان سیستم عامل را که با system flush مرتبط است، نادیده می‌گیرد. کروم رزولوشن‌های خاص خود را دارد، که برای تنظیمات چند مرورگری کلیدی است. افزونه‌ها مسدود شده‌اند؟ temp را خاموش کنید. برای تأیید، دوباره بارگذاری کنید. حافظه پنهان کروم در صورت بارگذاری نادرست سایت‌ها، به پیش‌واکشی و تخلیه کمک می‌کند. ابزارهای توسعه، زمان‌های DNS را قبل/بعد از بارگذاری نشان می‌دهند. حالت ناشناس از برخی ذخیره‌سازی‌ها صرف نظر می‌کند، آنجا را امتحان کنید. 

سوالات متداول

سخنان پایانی!

آشنایی با نحوه‌ی پاک کردن حافظه‌ی نهان DNS، شما را در کنترل مشکلات آزاردهنده‌ی آنلاین که از ناکجاآباد ظاهر می‌شوند، یاری می‌کند. از دستورات ساده‌ای مانند پاک کردن DNS گرفته تا اقدامات هدفمندتر مانند پاک کردن حافظه‌ی نهان DNS، این تکنیک‌ها کاری بیش از رفع مشکلات انجام می‌دهند؛ آن‌ها کل تنظیمات مرورگر شما را بدون هیچ مشکلی اجرا می‌کنند.